Ruins (39.1150, 26.5589)

Alyfada yakınlarındaki yıkık yapılar, kuzeydoğu Midilli'nin katmanlı insan tarihine sessiz bir tanıklık sunar; bu köşe, binlerce yıl boyunca yerleşime açılmış, üzerinde savaşlar verilmiş ve köklü dönüşümlere sahne olmuş bir bölgedir. Midilli'nin büyük bölümü gibi bu topraklar da antik Yunan kent devletlerinin, Roma İmparatorluğu'nun, Bizans'ın ve Osmanlı İmparatorluğu'nun elinden geçerek 1912'de modern Yunan devletinin parçası olmuştur; burada görülebilen kalıntılar da bu birikmiş tarihin ağırlığını tüm açıklığıyla yansıtmaktadır. Taş temeller, çökmüş duvarlar ve dağılmış mimari parçalar, bu coğrafyanın bir zamanlar adları ve hikayeleri yüzyıllar içinde silinip gitmiş toplulukları barındırdığına dair birer kanıt niteliği taşır.

Bu harabeleri aramak için çaba gösterenler, adanın kalabalık turist güzergahlarından çok uzakta hissettiren, insanı derin bir düşünceye davet eden bir deneyimle ödüllendirilir. Bölgenin kendisi de bu keşif duygusunu pekiştirir: Midilli'nin bu kesiminde, belki de yüzyıllar öncesine uzanan zeytin bahçeleriyle bezenmiş hafif dalgalı arazi, yapıların son kez içinde yaşandığı günden bu yana çok az değişmiş bir arka plan oluşturur. Ayakta kalan taş işçiliği, çevrelerindeki tepelerden elde edilen yerel malzemelerle örülmüş duvarlarıyla Ege'ye özgü sağlam ve köklü bir duvarcılık geleneğinin izlerini gözler önüne serer.

Arkeolojiye ya da Yunan ve Ege tarihinin derin akıntılarına ilgi duyanlar için Alyfada harabelerini ziyaret etmek, Midilli'nin kuzeydoğu uçlarını keşfetmekle doğal bir bütünlük oluşturur; adanın yavaş ve özgün bir seyahati, dolaşmaya açık bir ruhu ödüllendiren bu bölümü ayrı bir cazibe taşır. Alan, büyük ölçüde kendi haline bırakılmış gerçek antik mekanların o kendine özgü atmosferini taşır: henüz bilimsel araştırmaların tam anlamıyla aydınlatamadığı sessizlikleri hayal gücünün doldurabileceği, zamana meydan okuyan bir yer.