ship

Midilli'nin kuzey kıyısında, Eftalu'nun ılıca kıyılarının yakınında, yirmi birinci yüzyılın başlarındaki en önemli insani olaylardan birine sessiz bir tanıklık eden harap bir tekne karaya oturmuş yatmaktadır. Özellikle 2015 ve 2016 yılları arasında mülteci krizinin zirveye ulaştığı dönemde, Suriye, Afganistan, Irak ve başka ülkelerdeki çatışmalardan ve zorluklardan kaçan yüz binlerce insan, Türk kıyılarından Midilli sahillerine uzanan tehlikeli ve kısa geçişi göze aldı. Eftalu, bu teknelerin pek çoğunun karaya çıktığı kıyı şeritlerinden biriydi ve burada kalan tekne, umutsuz aileleri dar Ege boğazından taşıyan sayısız araçlardan biridir.

Teknenin kendisi mütevazı, işlevsel bir nesnedir — güvenli kapasitesinin çok ötesinde kullanıma sokulan bir şişme bot ya da küçük ahşap gövde türünden. İşlevini yitirip zamana karşı donmuş halde, farklı bir anıta dönüşmüştür; fetihlerden ya da hükümdarlardan değil, olağanüstü yolculuklar yapan sıradan insanlardan söz eden bir anıt. Midilli, özellikle kuzey köyleri, bu dönemde küresel göçün bir kavşak noktasına dönüştü; dünyanın dört bir yanından gönüllüleri, gazetecileri ve yardım görevlilerini buraya çekti. Ada sakinleri bu duruma olağanüstü bir şefkatle karşılık verdi ve o dönem artık Midilli'nin modern kimliğinden ayrılmaz bir parçadır.

Bu noktaya gelen ziyaretçiler, köklü misafirpeverlik gelenekleri ile çağdaş tarihin kesişiminde durur. Ortam başlı başına çarpıcıdır — ılık mavi-yeşil sular, denizin karşısında bulanık hatlarıyla zar zor seçilebilen Türk kıyısı ve yakınlardaki Eftalu doğal sıcak kaynaklarından yükselen hafif buhar. Peyzajın güzelliği ile bu yerin tanıklık ettiği olayların ağırlığı arasındaki tezat, buraya sessiz ve derin düşündürücü bir güç katmaktadır. Burası durup düşünmek ve bu adanın — uzun zamandır uygarlıkların kavşağı olan bu adanın — insanlık hikâyesinin merkezinde yer almaya devam ettiğini hatırlamak için bir mekândır.