Taxiárchēs

Gökyüzü ordusunun komutanları olan Başmelekler Mikail ve Cebrail'e, yani Taksiarhis'e adanmış bu kilise, Yunan Ortodoks geleneğinin en sevilen ithaflarından birini taşımaktadır. Taksiarhis'i onurlandıran kiliseler, Yunanistan genelindeki toplulukların manevi dokusuna işlenmiştir; Midilli'deki bu kilise ise göksel koruyuculara duyulan köklü saygının sessiz bir tanığı olarak ayakta durmaktadır. Taksiarhis'in yortu günü 8 Kasım'a denk gelir; bu tarihte yerel topluluklar ayin, mum ışığı ve nesillerce ada sakinlerini inançlarına bağlamış sessiz ritüeller için bir araya gelir.

Midilli genelindeki Ortodoks kiliselerinde olduğu gibi, içeride büyük olasılıkla iki başmeleğin ikonlarıyla süslenmiş bir ikonostasis bulunmaktadır — Mikail çoğunlukla kılıç taşıyan görkemli bir savaşçı olarak, Cebrail ise ilahi haberci biçiminde tasvir edilir. Mimari, Ege adalarına özgü yöresel kilise üslubunu yansıtmaktadır; sade dış cepheler, tütsü ve balmumu kokusuyla dolup taşan, içinde derin bir adanmışlık barındıran mekânlara açılır. Bu tür şapeller çoğunlukla bir mahallenin ya da çiftçi topluluğunun manevi çapası işlevini görmüştür; çanları, çevredeki manzara boyunca günlük yaşamın ritmini belirlemiştir.

Ziyaretçiler için böyle bir kilise, bir müze eserinden ziyade yaşayan Ortodoks geleneğiyle gerçek bir buluşma imkânı sunar. Kırsal bir yolda tesadüfen karşılaşılan ya da bilerek ziyaret edilen Taksiarhis, Midilli'nin zeytin bahçeleri ve güneşin ısıttığı tepeler arasında bir sessizlik anına davet eder. Yortu günlerinin dışında bile, bir Rum şapelinin ardına kadar açık kapısı her zaman içeri çağırır — bir mum yakmak, ikonları hayranlıkla seyretmek ve yüzyıllara uzanan kesintisiz bir ibadetin kısa da olsa parçası olmak için.