Aqueduct (39.1503, 26.3746)

Sessiz Lampou Mili köyünün yakınındaki yemyeşil araziye sinmiş bu taş su kemeri, Midilli'de yüzyıllar boyunca yaşamı şekillendiren gelişmiş su yönetimi geleneğinin bir tanığı olarak yükseliyor. Bu tür yapılar genellikle Osmanlı döneminde inşa edilmiş ya da genişletilmiştir; o dönemde adanın yöneticileri köylere, değirmenlere ve tarım mülklerine adanın pınarlı dereleri ile yamaç kaynaklarından güvenilir su sağlamak amacıyla hidrolik altyapıya yatırım yapmıştır. Mühendislik, Bizans ve hatta antik Yunan öncüllerine uzanan köklü bir bilgi birikimini yansıtmakta; Midilli'nin bereketinin zeytin bahçelerinin verimi kadar suyun akıllıca yönlendirilmesine de bağlı olduğunu bilen ardışık sakinler tarafından kuşaktan kuşağa aktarılmıştır.

Su kemerinin kemerli taş yapısı bölgeye özgüdür; yerel taş ocaklarından çıkarılan malzeme, adanın bu kesimini tanımlayan dalgalı arazide suyu taşıyacak biçimde özenle örülmüştür. Adı bir zamanlar burada işletilen su değirmenlerine göndermede bulunan Lampou Mili çevresi, tarihsel olarak küçük ölçekli sanayi ve tarımın merkezi olmuş; bu su kemeri gibi yapılar da söz konusu ekonominin can damarını oluşturmuştur. Akan suyun sesi ve bu tür eserlere günümüzde bile sarılan yoğun bitki örtüsü, su kemerinin bir zamanlar hayat verdiği çalışkan peyzajı adeta gözler önüne serer.

Buraya kadar gelmeyi göze alan ziyaretçiler, Midilli'nin katmanlı tarihiyle sessiz ve kalabalıktan uzak bir buluşmanın keyfini çıkarır. Zeytin ağaçlarıyla bezeli ve mevsimlik derelerle çizilmiş çevre kırsal, su kemerinin kemerleri ile taş işçiliğini yakından incelemek için eşsiz bir fon oluşturuyor. Burası, adanın daha bilinen simgelerinin ötesine geçmeye hazır meraklı gezginleri ödüllendiren ve burada nesiller boyu kırsal toplulukları ayakta tutan sıradan ama derin mühendislik mirasına düşündürücü bir pencere açan türden bir yer.