Old bridge

Aya Paraskevi köyünün yakınındaki yemyeşil kırsalda saklı kalan bu eski taş köprü, Midilli'nin katmanlı geçmişinden sessiz bir iz olarak bugün hâlâ ayaktadır. Bu tür köprüler çoğunlukla Osmanlı döneminde inşa edilmiştir; adanın yol ve su yolları ağı, tarım topluluklarına hizmet eden ve iç kesimlerdeki köyleri kıyı pazarlarına bağlayan sağlam geçişler gerektiriyordu. Midilli'nin yerel mimarisini büyük ölçüde biçimlendiren volkanik ve tortul taşlardan yapılan bu köprü, altındaki mevsimlik derenin üzerinden katır kervanlarını, zeytinyağı tüccarlarını ve nesiller boyu köylüleri taşımıştır. Bugün harabeye dönmüş hâliyle varlığını sürdürmekte, yıpranmış taş işçiliği yavaş yavaş çevresindeki bitki örtüsüne karışmaktadır.

Geriye kalanlar, ustaların becerisine dair çok şey anlatır. Bu geleneğin taş kemerli köprüleri, kilit yapısal bölümlerde harçsız olarak inşa edilmiştir; ağırlığı dağıtmak için kilit taşlarının hassas biçimde kesilip yerleştirilmesi tekniğine dayanılmıştır. Bu yöntem, Ege genelindeki pek çok köprünün yüzyıllarca ayakta kalmasını mümkün kılmıştır. Çevrenin kendisi de bu yerin çekiciliğinin ayrılmaz bir parçasıdır: Köprü, adanın en verimli tarım bölgelerinden biri sayılan Aya Paraskevi havzasına özgü zeytin bahçeleri ve akarsu kenarı yeşilliğiyle kaplı bir manzara içinde yükselmektedir.

Köyden kısa bir yönelişle buraya gelecek ziyaretçiler, görkemli bir manzara yerine derin bir dinginlik sunan bir yere kavuşacaklardır. Harabeleri en iyi tadına varmak için Aya Paraskevi çevresinde daha geniş bir gezinin parçası olarak değerlendirmek yerinde olur; yakınlarda ünlü Zeytinyağı İşleme Müzesi ve yıllık Boğa Festivali alanı da bulunmaktadır. Bu mekânlar bir arada, toprak, su ve ticaretle yüzyıllardır şekillenmiş bir topluluğun tablosunu gözler önüne serer. Eski köprü ise kırık hâliyle bile bu hikâyeyi en somut biçimde peyzaja bağlamaktadır.