Panagia Treklyte

Mistegna köyü yakınlarındaki sakin kırsal alanda yükselen Panagia Treklyte Kilisesi, Midilli manzarasına serpilmiş ve adanın Meryem Ana'ya yüzyıllardır süregelen bağlılığını yansıtan, içtenlikle sahiplenilmiş küçük şapellerden biridir. "Her Kutsal" anlamına gelen Panagia'ya adanmış olması, Ege'deki Rum Ortodoks topluluklarının Tanrı'nın Annesi'ne duydukları derin saygıyı yansıtmakta; bu mütevazı kutsal mekan da o geleneğin yaşayan bir parçasıdır. Adadaki pek çok kırsal kilise gibi, bu yapının da alışılmadık lakabını büyük olasılıkla yerel bir yer adından ya da kuşaktan kuşağa aktarılan bir halk geleneğinden aldığı düşünülmektedir; bu da buradaki dini yaşamın toprağa ve onu nesiller boyunca işleyen insanlara ne denli bağlı olduğunu hatırlatmaktadır.

Panagia Treklyte'ye yaklaşan ziyaretçiler, Doğu Ege kilise mimarisine özgü sade taş yapıyla karşılaşacaktır: beyaza badanalı duvarlar, kiremit örtülü bir çatı ve sessiz bir iç huzura davet eden bir iç mekan. İçeride ikonostasis, Rum Ortodoks ibadetini bin yılı aşkın süredir şekillendiren Bizans geleneğinde işlenmiş ikonalarıyla bu kutsal alanın ruhsal merkezini oluşturmaktadır. Balmumu mumların kokusu ve kandillerin yumuşak ışığı zamansız bir dindarlık atmosferi yaratmakta; Ortodoks ibadetine aşina olmayan gezginler bile bu tür mekânlara sinmiş birikmişliği, duanın sessiz ağırlığını hissedebilmektedir.

On beş Ağustos'ta kutlanan Meryem Ana Yortusu, Ortodoks takviminin en önemli bayramları arasında yer almakta ve Midilli köylerinde büyük bir sıcaklıkla yaşanmaktadır; pek çok yerli halk ile gurbetteki adalar çocukları bu dönemde köylerine, kendi mahalle kiliselerine döner. Panagia Treklyte'nin bu tarihte ya da Meryem Ana'ya adanmış başka bir günde kendi panayırını düzenlip düzenlemediğinden bağımsız olarak, kilise Mistegna topluluğu için canlı bir odak noktası olmayı sürdürmektedir: hasat zamanı bereket duaları, vaftizler, anma törenleri ve adadaki yaşamı yüzyıllarca ayakta tutan sessiz gündelik inancın mekânı.