Agios Pavlos, Midilli'nin batı kıyısında, arazinin Ege'ye doğru hafifçe düzleştiği noktada, deniz seviyesinin yalnızca birkaç metre üzerinde yer alan sakin bir kıyı köyüdür. Yaklaşık 64 daimi sakiniyle adanın en küçük yerleşim yerlerinden biri olan bu köy; balıkçı teknelerinin kıyıya çekildiği, günlük yaşamın saate değil gelgite göre aktığı türden bir yerdir. Köy adını Aziz Pavlus'tan almakta olup bu durum, Midilli'nin her köşesine işlemiş derin Ortodoks Hristiyan mirasını yansıtmaktadır. Aziz'e adanmış küçük bir şapel, topluluğun hem odak noktası hem de manevi sığınağı işlevini görmektedir.

Agios Pavlos'ta yaşam, yüzyıllardır denizin etrafında şekillenmiştir. Balıkçılık yerel ekonominin bel kemiği olmayı sürdürmektedir; köyün küçük filosunun çıkardığı av — çoğunlukla sardalye, ahtapot ve çipura — yakın çevredeki pazarlara ve yerel hanelerin sofralarına ulaşmaktadır. Çevredeki sular sakin ve görece korunaklıdır; bu da kıyıyı kalabalık plaj beldelerinden uzakta huzurlu bir yüzüş arayanlar için cazip kılmaktadır. Peyzaj, batı Midilli'ye özgü açık gökyüzü, iç kesimlere uzanan gümüş yeşili zeytin bahçeleri ve en sıcak yaz öğleden sonralarını bile yumuşatan tuzlu bir esintiden oluşmaktadır.

Agios Pavlos, gezginlere Akdeniz'de giderek nadirleşen bir şey sunmaktadır: kuşaklar boyu süregeldiği biçimiyle köy yaşamına samimi bir bakış. Burada görkemli anıtlar ya da düzenlenmiş turistik alanlar bulunmamaktadır; ancak bu sadelik başlı başına bir çekim gücüdür. Ana güzergahlardan sapıp buraya kadar gelme zahmetine katlanan ziyaretçiler, gerçek bir sessizlikle, içten bir misafirperverlikle ve Midilli'nin az bilinen kıyı şeridini tanımlayan o yavaş, durgun kıyı güzelliğiyle ödüllendirilir. Burası, küçük adaların sabırlı ve meraklı gezginlere neden bu denli cömert karşılık verdiğini hatırlatan bir yerdir.