Ruins (39.0898, 26.1034)

Διάσπαρτα στην πλαγιά κοντά στον μικρό οικισμό των Αποθηκών, αυτά τα αρχαία ερείπια προσφέρουν ένα ήσυχο αλλά εύγλωττο παράθυρο στο πολυστρωματικό παρελθόν της Λέσβου. Το νησί κατοικείται αδιάκοπα από την Εποχή του Χαλκού και πέρασε από τα χέρια των Αρχαίων Ελλήνων, των Ρωμαίων, των Βυζαντινών, των Γενοβέζων και των Οθωμανών, αφήνοντας ίχνη σε αμέτρητες αδιαχώριστες θέσεις σαν αυτή. Η ορατή τοιχοδομία — γκρεμισμένοι τοίχοι, θεμέλια και λαξευμένοι λίθοι — μαρτυρεί έναν οικισμό ή ένα αγροτικό συγκρότημα που κάποτε ζωντάνευε αυτή τη γωνιά του νησιού, αν και η πλήρης ιστορία της προέλευσης και της χρήσης του αναμένει συστηματικότερη αρχαιολογική έρευνα.

Το ίδιο το τοπίο ανταμείβει την επίσκεψη. Τα ερείπια εντάσσονται σε ένα ευρύτερο περιβάλλον διαμορφωμένο από αιώνες ανθρώπινης δραστηριότητας: αναβαθμιδωτές πλαγιές, αιωνόβιοι ελαιώνες και οι χαρακτηριστικοί ξερολιθιές που διασχίζουν την ύπαιθρο της Λέσβου. Οι επισκέπτες που θέλουν να εξερευνήσουν με τα πόδια μπορούν να ακολουθήσουν τα περιγράμματα παλαιών κτισμάτων και να απολαύσουν θέες που στον ουσιαστικό τους χαρακτήρα έχουν αλλάξει ελάχιστα με το πέρασμα των αιώνων. Η σιωπή του χώρου — μακριά από τα τουριστικά κυκλώματα της Μυτιλήνης ή του Μολύβου — κάνει πιο εύκολο να αισθανθεί κανείς το βάθος του χρόνου που είναι χαραγμένο στο τοπίο.

Για όσους ενδιαφέρονται για την αρχαιολογία ή την αγροτική ιστορία, οι Αποθήκες και τα γύρω ερείπιά τους αντιπροσωπεύουν την λιγότερο γνωστή αλλά βαθιά αυθεντική πλευρά της Λέσβου: ένα νησί που δουλεύει, με μια ύπαιθρο εξίσου ιστορικά πλούσια με τις φημισμένες πόλεις του. Ο χώρος εξερευνάται καλύτερα με άνετα παπούτσια και αδίστακτο πνεύμα, ίσως στο πλαίσιο μιας μεγαλύτερης βόλτας στους γύρω λόφους, όπου κατάλοιπα της μακραίωνης ανθρώπινης ιστορίας του νησιού εξακολουθούν να αναδύονται σε κάθε στροφή.