Agios Giorgis

Yunan Ortodoks geleneğinin en saygın azizlerinden biri olan Aziz Georgios'a adanmış olan Agios Giorgis, kuzeybatı Midilli'deki Kleio köyü ve çevresindeki yamaç topluluğu için sessiz bir inanç sığınağı olarak yükselmektedir. Adalardaki pek çok kırsal kilise gibi, bu yapı da Ege peyzajını yüzyıllardır biçimlendiren yöresel kilise mimarisini yansıtmaktadır: mütevazı badanalı duvarlar, kiremit kaplı beşik ya da kubbeli çatı ve gözü ikonostaza doğru çeken bir iç mekân. Kilisenin büyük olasılıkla Osmanlı dönemine ya da adanın 1912'de Yunanistan'a yeniden katılmasının ardından gelen ilk yıllara, yani Midilli genelinde yoğun bir dini yeniden inşa ve topluluk pekişmesi dönemine dayandığı düşünülmektedir.

İçeride, adanın her köşesindeki köy kiliselerine özgü samimi atmosfer ziyaretçileri karşılar. İkonostazda, tarihsel olarak zorluk ve belirsizlikle yüzleşmiş toplulukların yüreğine derin biçimde dokunan ejder öldürücü rolüyle Aziz Georgios'un ikonları yer alır. Bu ikonlar ister antik Bizans üslubunda ister daha yeni adak tabloları biçiminde olsun, kuşaklar boyu yerel ailelerin biriktirdiği duaları taşımaktadır. Serin taş iç mekânda asılı kalan balmumu mum ve tütsü kokusu, dışarıdaki açık Ege ışığıyla güzel bir tezat oluşturan bir sessizlik anı sunar.

23 Nisan'da kutlanan Aziz Georgios yortusu, Ortodoks takviminin en neşeli günleri arasında yer alır; Agios Giorgis'te bu gün, köylüleri litürji ve ardından gelen şenlikli bir toplantı için bir araya getirir. Kleio yakınlarındaki sakin yollardan geçen gezginler için kilise, yalnızca fotoğraf çekmeye değer bir durak değildir: kırsal Yunan yaşamının ruhsal sürekliliğinin canlı bir tanığıdır; litürji yılının ritimlerinin hâlâ topluluğun mevsimlerini şekillendirdiği bir mekândır.