Jesus

Midilli'nin kuzey kesimlerinde, Pamfila köyü yakınlarındaki yemyeşil manzaraya sığınan bu küçük kilise, İsa'ya adanmış olup ada yaşamının dokusuna işlemiş derin Ortodoks Hristiyan inancının sessiz bir tanığı olarak durmaktadır. Midilli'nin pek çok kırsal şapeli gibi, muhtemelen çevredeki çiftçi topluluğuna dua ve buluşma mekânı olarak hizmet etmekte; badanalı beyaz duvarları ve kiremit çatısıyla adanın bu köşesini tanımlayan zeytin bahçeli kırsal manzaraya doğal biçimde karışmaktadır.

Bu şapeli arayanlar, kırsal Yunan Ortodoksluğunu simgeleyen içten ve süssüz bir bağlılıkla karşılaşacaklardır. Mütevazı ölçekli iç mekân, el yapımı İsa ve Meryem Ana ikonalarıyla bir ikonostazı neredeyse kesinlikle barındırmakta; yağ lambalarının ılık ışığı, inananların bıraktığı adakların üzerine altın bir parıltı dökmektedir. İsa'ya adanışın biçimi — Dönüşüm, Diriliş ya da Rabbın başka bir yortusu — kilisenin asıl kutlamasını belirler. Bu kutlamalar genellikle Yunan köy yaşamının en kıymetli geleneklerinden biri olan panigyri ile taçlandırılır: ibadet, müzik ve ortak sofranın bir araya geldiği şenlikli bir topluluk buluşması.

Pamfila ile çevre köyler arasındaki sakin yolları keşfeden gezginler için böyle bir şapelde kısa bir mola, hiçbir büyük anıtın veremeyeceği bir şeyi sunar: Midilli'nin yaşayan ruhani kültürüyle gerçek bir buluşma. Ada, her biri yüzyıllık bir inanç ve topluluk belleği ağının düğüm noktası olan yüzlerce kiliseye ev sahipliği yapmaktadır. Burada geçirilecek birkaç dakika bile — bir mum yakmak, derin sessizliğin tadını çıkarmak ya da ufka uzanan Ege kırsalının manzarasına hayran kalmak için — ziyaretçiyi büyük turistik mekânların pek sağlayamadığı bir biçimde adanın ruhuna bağlar.