Ruins (38.9748, 26.3676)

Midilli'nin güney kıyısının yukarısında bir yamaçta dağılmış halde duran bu kalıntılar, adanın uzun insan yerleşim tarihinin sessiz tanıkları olarak varlığını sürdürmektedir. Plomari çevresine antik çağlardan beri iskân edilmiş; alanda görülebilen taş örgü parçaları, temel duvarları ve yontma taşlar, muhtemelen birkaç yüzyıla yayılan bir tarihin izlerini taşımaktadır. Midilli, bin yıllar boyunca defalarca el değiştirmiş; Arkaik Yunan, Helenistik, Roma, Bizans ve Osmanlı yönetimlerinin sırasıyla hâkimiyetine girmiştir. Bu tür kalıntılar çoğunlukla o katmanlı yerleşim dönemlerini yansıtır; sonraki yapı ustaları, Ege dünyasında son derece yaygın bir gelenek olarak önceki dönemlere ait taşları yeniden kullanmıştır.

Bu alana ulaşan ziyaretçiler, yavaş ve aceleye getirilmemiş bir gezinin hakkını teslim eden atmosferik bir mekânla karşılaşacaklardır. Devrilmiş taş sıralar, duvarların hayalet izleri ve arada bir göze çarpan işlenmiş bloklar, burada bir zamanlar ne kadar büyük bir yapının ayakta durduğuna dair ipuçları sunmaktadır. Yüksek konumu sayesinde Ege'ye ve adanın bu köşesini tanımlayan zeytin ağaçlarıyla kaplı yamaçlara uzanan manzara, ilk yerleşimcilerin neden bu toprağı seçmiş olabileceğini bir nebze anlatmaktadır. Yabani çiçekler ve bodur bitkiler geride kalanları yumuşatmış; güney Midilli'ye özgü hüzünlü bir güzellik katmıştır alana.

Kalıntılar, Yunanistan genelinde uzo damıthaneleriyle ünlü canlı bir sahil kasabası olan Plomari'ye yakın konumdadır; her ikisi de yarım günlük bir gezinin doğal tamamlayıcıları olarak birlikte keşfedilebilir. Plomari'den buraya gelirken — kendileri de adanın tarihinin yaşayan anıtları olan kadim zeytin bahçelerinden geçerken — ziyarete ayrı bir süreklilik duygusu kazandırılır. Bunlar, açıklayıcı tabelalarıyla donatılmış büyük kazı alanları değildir; daha ziyade ziyaretçiden yavaşlamasını, yakından bakmasını ve geçmişin anlatabileceklerini sessizce dinlemesini isteyen türden bir yerdir.