Church (38.9642, 26.4035)

Agia Varvara'nın yakınlarındaki sakin manzaraya yerleşmiş bu Ortodoks kilisesi, Midilli'yi yüzyıllardır şekillendiren derin dini yaşamın sessiz bir tanığı olarak yükselmektedir. Köyün adı, Ortodoks dünyasında saygıyla anılan erken Hristiyan şehidi Azize Barbara'dan gelmekte; kilise ise adanın pek çok yerleşim yerini tanımlayan mekan, koruyucu aziz ve topluluk arasındaki sıkı bağı gözler önüne sermektedir. Midilli'deki kırsal kiliselerin büyük çoğunluğunda olduğu gibi, mevcut yapı büyük ihtimalle on dokuzuncu ya da yirminci yüzyılın başlarına tarihlenmektedir; ancak bu tür kutsal mekânlarda ibadet çok daha eskilere uzanır ve yerel ailelere nesiller boyu hizmet etmiş daha eski temeller ile şapeller üzerine inşa edilmiştir.

Mimari açıdan kilise, doğu Ege'ye özgü mütevazı, badanalı üslubu yansıtmaktadır. Kalın taş duvarlar, hem yaz sıcağını hem de denizden esen rüzgarları göğüsleyecek biçimde örülmüştür. İçeride, Bizans geleneğinde bezenmiş bir ikonostasın önünde yağ lambalarının sıcak ışığı titreşir; azizlerin yüzleri, Ortodoks kutsal sanatını bin yılı aşkın süredir tanımlayan ciddi ve uzatılmış üslupta altın zeminlerden yükselmektedir. İkonalar yalnızca süs unsuru değil, kutsala açılan birer penceredir; her biri, topluluk tarafından pek çok kuşak boyunca dua ile dokunulmuş hürmet nesneleridir.

Bu kilise, ziyaretçilere büyük anıtların nadiren sunabildiği bir şeyi armağan eder: bir Yunan adası köyünün gündelik manevi yaşamıyla canlı ve içten bir buluşma. Koruyucu azizin yortu gününde kilise topluluğun kalbi haline gelir; çevre tepelerden gelen aileler ayin için, mum ışığı için ve akabinde paylaşılan sofra için burada bir araya gelir. Yortu dışındaki günlerde bile kapı çoğunlukla açık tutulur ve içerideki derin sessizlik, Midilli kırsalının zamansız ritmi içinde bir anlık huzurlu tefekkür anına davet eder.