Monastery of Panagia Myrsiniotissa

Dafia'nın sakin köyü yakınlarında ormanlık bir yamaçta gizlenen Panagia Myrsiniotissa Manastırı, adını Yunanca'da myrsines olarak adlandırılan ve bir zamanlar çevredeki arazileri baştan başa kaplayan mersin ağaçlarından almaktadır. Midilli'deki pek çok manastır yapısında olduğu gibi bu manastırın da kökleri, tenha doğal ortamlarda kutsal mekânlar inşa eden Bizans geleneğine dayanmaktadır; bu anlayışa göre doğanın kendisi de kutsalın bir tezahürüdür. Manastır, Tanrı'nın Annesi Meryem Ana'yı onurlandırmakta ve çevre köylerin halkı için uzun yıllardır bir hac yeri olma işlevini sürdürmektedir; vadi boyunca çan seslerinin yankılandığı bayram günlerinde topluluğu bir araya getirmektedir.

Manastır külliyesi, Ege'deki Rum Ortodoks manastırlarına özgü sıkışık ve kale benzeri mimariyi yansıtmaktadır: badanalı duvarlar merkezi bir avluyu çevrelemekte, ortasında ise ana kilise — katholikon — yer almaktadır. Kilisenin içinde Bizans üslubunda işlenmiş adak ikonalar bulunmakta, altın zemin renkleri kandil ışığında parıldamaktadır; duvarlarda ise İncil'den sahneleri ve Meryem Ana'nın hayatını betimleyen freskler göze çarpmaktadır. İç mekânın atmosferi derin bir sessizlik taşımakta olup bu duygu, çevredeki zeytin bahçeleri ve ağaçların arasından süzülen uzak Ege pırıltısıyla daha da yoğunlaşmaktadır.

Dafia'dan kısa bir yolculukla buraya gelen ziyaretçiler, mimari merakı olduğu kadar derin bir tefekkürü de hak eden bir mekânla karşılaşacaktır. Çevredeki doğa, ziyaret öncesinde ya da sonrasında yapılacak keyifli bir yürüyüş için son derece elverişlidir; manastırın kendisi ise yüzyıllar boyunca Midilli'deki yaşamı biçimlendiren iman, doğa ve topluluk arasındaki köklü bağı gözler önüne sermektedir. Mütevazı bir kıyafet anlayışı beklenmekte; ziyaretçilerin, özellikle öğle istirahati ve akşam duaları söz konusu olduğunda, açılış saatlerini düzenleyen manastır programına saygı göstermesi gerekmektedir. Kıvrım kıvrım kırsal yoldan yapılan bu yolculuk, başlı başına bir deneyimdir — Midilli'nin en güzel yerleri çoğu zaman bir sonraki virajın ardında saklı olduğunu bir kez daha hatırlatır.