Ruins (39.2526, 26.2431)

Ayia Paraskevi yakınlarındaki yumuşak yamaçlara yayılmış bu yıpranmış kalıntılar, Midilli'nin kalbinde insanın uzun soluklu varlığına tanıklık eder. Adanın iç bölgeleri antik çağlardan bu yana iskân görmüş olup bu alandaki duvar, temel ve işlenmiş taş kalıntıları; antik Yunan ve Helenistik dönemlerden Bizans yüzyıllarına uzanan katmanlı tarihi gözler önüne serer. Köyler ve kırsal tapınaklar bir zamanlar bu verimli ovalara serpiştirilmiş, çevre ovasının tarımsal bolluğundan beslenmiştir. Günümüze ulaşanlar ise modern köy oluşmadan çok önce burada yaşamlarını kuran nesillere sessiz bir tanıklık sunar.

Ziyaretçiler, eski yapıların hatlarını sezdiren devrilmiş duvar örgülerini ve taş sıralarını keşfedecek; bu yapıların özgün işlevi artık yoruma bırakılmıştır. Yontulmuş taş bloklardaki işçilik, sıradan tarla duvarlarının ötesinde bilinçli bir inşaatı akla getirir ve yerel düzeyde önem taşıyan bir yerleşim ya da kamusal yapıya işaret eder. Bağlamı ise doğanın kendisi sağlar: altta uzanan geniş ekilmiş ova ve çevresindeki alçak sırtlar, savunmaya elverişli konumunu tarım arazisi ve suya erişimle buluşturarak buraya yerleşmek isteyenleri doğal olarak çekmiş olmalıdır.

Midilli'nin orta kesimindeki köyleri keşfeden gezginler için bu alan, görkemli bir manzaradan çok derin düşünceye davet eden bir uğrak yeridir. Kalıntılar, en iyi biçimde, zeytinliklerde ve sürülmüş tarlalarda sürekli gün yüzüne çıkan antik kalıntılarla şekillenen adanın geniş arkeolojik dokusunun bir parçası olarak değerlendirilir. Buraya yapılan bir durağı, geleneksel şenlikleri ve dikkat çekici Zeytin Yağı Üretimi Sanayi Folklor Müzesi ile tanınan Ayia Paraskevi köyüne yapılan bir ziyaretle birleştirmek; antik temellerden günümüzde de süregelen yaşayan geleneklere uzanan insanlık kültürünün Midilli'nin bu köşesine ne denli derinden kök saldığını daha bütünsel biçimde hissettirir.